Ana içeriğe atla

Mağdur Edebiyatı

Dostum,

Biliyorum siyaset yazmayacağım dedim. Ama dayanamıyorum...

Ülke menfaati yani senin - benim menfaatim, geleceğimiz söz konusu olduğunda susamıyorum.

Defalarca yazdım, söyledim. Bugün iktidar olanların en önemli argümanı mağduriyet. Hangi seçime girerlerse girsinler mağdur olarak girmeyi başardılar. Hatta belki de kendilerini gerçeğin çok ötesinde mağdur göstermeyi başardılar. Algı yönetimini iyi biliyorlar! Ama kimin sayesinde?

Paranoyak hareket ediyorum artık! Ama şu son yolsuzluk olayları da iktidarın algı yönetimi için kullandığı bir fırsata dönüşüyor. Neden mi? İktidar ne kadar hata yapıyorsa muhalefet de üste çıkmak için elinden geleni yapıyor da ondan. Bir yolsuzluk davasında hepimize verilen zarar, iktidarın da yönlendirmesiyle, tüm ülkeyi kaos ortamına sürükleyecek şekle dönüşüyor ve tüm kurumlar sarsılıyor. Bu tirenin arkasına muhalefet de takılıyor. Ekonomi yerle bir... Siyaset zaten çirkin... Ülkede "tü kaka" edilmemiş ne kurum ne de isim kalmadı!

Kısa ve öz söyleyeyim, bırakın şikayetçi olduğunuz bu iktidar bir seçime de mağdur girmesin! Emin olun bu halk mağrur olanı sevmez... Bugün iktidarın karşısına konumlanan herkesin ortak sorunu aşırı kibirli ve mağrur olmalarıdır. Aslında bunu fark edemiyor olmak çokta ilginç değil! Çünkü kibir önce üzerinde taşıyan insanı kör eder. İktidarın kibrinden bahsedecek olanlara da algı yönetimi diyor ve susuyorum...

Not: Bu bir iktidar destekçisi yazısıdır.

Diğer not: Her hırsızın önce sol, hırsızlıkta ısrar etmesi durumunda da sağ eli kesilmelidir!

Nokta.

Yorumlar

  1. Ben apolitik bir insanım hiç bir siyasi partiyi desteklemiyorum, çünkü destekleyecek bir siyasi parti göremiyorum ortada. Bu kaç kez dedim bilmiyorum ama insanlar takım tutar gibi siyasi parti destekliyor. İktidarda mağdur edebiyatı yapıyor, muhalefette. İktidarın sıkışınca namaza koşması, bütün basını çağırması, dine sığınmasından gına geldi artık. Bunu görmüyorsa insanlar tuhaf! Onu geçtim muhalefet elinden şeker alınmış çocuk gibi, boynu bükük televizyonlara çıkıyor, neredeyse küçük Emrah gibi ağlayacaklar. Ülke de ne olmuş umurlarında değil, sanki seçilmesek de olur modundalar. İktidar sahiplerinin eşlerinin büyük şirketlere ortak olması, hisse sahibi olması göze batan şeyler zaten, bana ilginç geliyor helal olsun kazanarak, çalışarak aldılarsa bunları :) Bilmiyorum, bir şey demeyeceğim konuda kul hakkı almamak için demek çalışıp almışlar. Bu iktidar gitmesin, başka siyasi liderde gelmesin düşüncesindeyim. Yaptıkların sorumluluklarını alıp gitsinler,..

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Fikriniz varsa buradan buyurun...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nebula Bilişim 20 yaşında!

Bir misyon bir okul 20 yaşına ulaştı. Nebula Bilişim bugün itibariyle 20. Yılında… Bir masanın etrafında toplanmış dört kişi kafa kafaya ne yapacağımızı konuştuğumuz günleri dün gibi hatırlıyorum. Marka adı, logo-fatura-irsaliye-kartvizit tasarımları, muhasebe işlemleri, ofisin bulunması-dekorasyonu, kuruluş için gerekli resmi hazırlıklar. Neredeyse tüm işlemleri kendimiz yaptık. Elbette bazı arkadaşlarımızın desteklerini de hiç bir zaman unutmayacağız. Nebula’nın ilk kurulduğu günlerde maliyetlerimiz artmasın diye evimdeki masa üstü bilgisayar ve ekranlarımı ofise taşıyışım ve aylarca onları kullandığımız hala hatırımda. Mesela faks cihazına bütçe ayırmamak için yaptıklarımız bugünkü nesle çok komik gelirdi. Muhasebe yazılımı olarak kullandığımız çözümü adam etmek için az çaba sarf etmedik. Mutfak gereçlerimizi temiz tutmak için yaptıklarımızı kime anlatsam inanmaz! Aşağıdaki fotoğraflar çalışma ortamımızın ilk fotoğrafları olabilir. Yok merak etmeyin, bunları o eski günler ede...

Yardım Faaliyetleri ve Organizasyonu Hakkında

17 Ağustos 1999 depreminde sahada bizzat bulunmuştum. Yardım malzemesi yüklü kamyonlarla saha gitmiş. Elimizden gelen çabayı sergilemiştik. O gün kendi başına yapılan organizasyonların eğer çok boyutlu ve iyi planlanmamışsa başarıya ulaşmayacağını anlamıştım. Bugün geldimiz noktada 99 ile kıyaslanamayacak kadar çok yol kat etmiş durumdayız. Afet sonrası hazılıklar ve koordinasyon geçmiş ile kıyaslanamayacak kadar ileri seviyede. Yeterli mi? Değil! Daha iyi mümkün mü? Her zaman! Ancak bir konunun çok net altını çizmemiz gerekiyor. Sivil toplum kuruluşları ve yardım dernekleri bu tarz felaket anlarının vazgeçilmez kuruluşlarıdır. Onlar olmasa şu an şikayet edecek bir şeyimiz dahi olamazdı. Birkaç yıl önce (2011) bazı yardım kuruluşlarının (Deniz Feneri, Lösev ve Mehmetçik Vakfı) kurban bağışı organizasyonundaki usülsüzlükler ortaya çıkmıştı. Bu kuruluşların simsarlar ve aracılar tarafından kandırıldığı ve aslında ilgili vecibelerin ya hiç ya da eksik yerine getirildiği ortaya çıkmıştı. A...

Yobaz (Yalan İki)

Evden çıktım ve her zamanki gibi, çocukluğumda öğretildiğim şeyi tekrarladım; önce sağıma sonra soluma baktım. Bu kez her zamankinden uzun… Evin basamaklarında durduğumda sağ tarafta, kendimi bildim bileli orada olan ve görüşümü engelleyip, her daim beni rahatsız eden duvarın yerinde olmadığını fark ettim. “Görüşüme duvar örmüştü eski sahipleri ama keşke onlar geri gelse de duvarlarını ben örsem” dedim. Önceki sene sol yanımızdaki çökmek üzere olan evin girişini çevirdikleri demir bariyerleri de kaldırmışlardı. O bariyerler benimle birlikte sanki tüm semti çevreliyorlardı. Sokak kapısından her çıkışımda, tam da açık havaya çıkarken, başıma geçirilmiş ve görüşümü kısıtlayan at gözlükleri gibi görürdüm o engelleri. Sanki önce sağıma ve sonra soluma bakıp ilk anda sokağımı göremediğimde kendimi hazır hissetmezdim çıkıp dolaşmaya. Bugün bu nedenle biraz daha uzun bir süre, önce sağımda olmadığına şükrettiğim duvarı aşarak baktım ve selam verdim o tarafa doğru. Sokak uzunca bir zamandır old...