Evden çıktım ve her zamanki gibi, çocukluğumda öğretildiğim şeyi tekrarladım; önce sağıma sonra soluma baktım. Bu kez her zamankinden uzun… Evin basamaklarında durduğumda sağ tarafta, kendimi bildim bileli orada olan ve görüşümü engelleyip, her daim beni rahatsız eden duvarın yerinde olmadığını fark ettim. “Görüşüme duvar örmüştü eski sahipleri ama keşke onlar geri gelse de duvarlarını ben örsem” dedim. Önceki sene sol yanımızdaki çökmek üzere olan evin girişini çevirdikleri demir bariyerleri de kaldırmışlardı. O bariyerler benimle birlikte sanki tüm semti çevreliyorlardı. Sokak kapısından her çıkışımda, tam da açık havaya çıkarken, başıma geçirilmiş ve görüşümü kısıtlayan at gözlükleri gibi görürdüm o engelleri. Sanki önce sağıma ve sonra soluma bakıp ilk anda sokağımı göremediğimde kendimi hazır hissetmezdim çıkıp dolaşmaya. Bugün bu nedenle biraz daha uzun bir süre, önce sağımda olmadığına şükrettiğim duvarı aşarak baktım ve selam verdim o tarafa doğru. Sokak uzunca bir zamandır old...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSilAteş Böceği "Geometri" kaydınıza yeni bir yorum yaptı:
YanıtlaSilGökyüzü ve her köşe sen şeklinde ..
Ama güzelliğine benzetme bulmak zor
Neyi söylesem diğeri eksik kalır
Neye benzetsem diğeri yetersiz kalır
Hangi cümleye sığdırsam seni diğerleri yanında öznesiz yüklemsiz kalır ..
Anlayacağın sen kimseye benzeme sadece sevdiğim ol ,eksik yanlarımı tamamla bence..
Not: Girilen bir kayıt kimseyi rahatsız etmediği sürece (Benden başka) burada kalabilir...