Ana içeriğe atla

Tuval

Siyah bir tuvalin üstünde
O an vurulan fırça darbeleri hayat
Yazılırın renginde yaşanmışlıklar
Yaşanmışların acısındaki renkler

Gerçeğin ve acının rengi
Kan kırmızısı çizgiler
Kara hayat tuvalinin üstünde
Karadan kara yalnızlıklar

Umudun ve mutluluğun rengi
Kar gibi bembeyaz bulutlar
Geleceğin parlaklığında
Kardan da beyaz umutlar

Özlem ve hasretin rengi
Masmavi denizler
Siyah bir tuvalin üstünde
Koyu mavi fırtınalar

Evet, her birimiz birer ressam
Kimi yetenekli ama karamsar
Kimi yeteneksiz ama umutlu
Ve siyah bir tuval hayat

Gökkuşağının rengi hayallerim
Hayallerimin rengi yazdıklarım
Beyaz ile siyahın dansı yaşadıklarım
Siyah bir tuvalin üstünde hayatım,
       yaşamımsa onu renklendirme çabası
Etiketler:

Yorumlar

  1. Ateş Böceği19 Ağustos 2009 10:39

    Umudumuz hep var ama yaşamaya yeteneksiz olsakta düşlerimiz hep gökkuşağının mavisinde ...

    Çok güzel olmuş yüreğine sağlık

    YanıtlaSil
  2. Başak BAŞOL19 Ağustos 2009 10:44

    Erkancım,

    Yüreğine sağlık...Gene çok güzel olmuş.(ve gene karamsar )

    Gerçeğin ve acının rengi
    Kan kırmızısı çizgiler
    Kara hayat tuvalinin üstünde
    Karadan kara yalnızlıklar

    Bu dörtlük bana kendi bloğumu anımsattı.:(((Kırmızı umutlar ve kara sayfalar...

    Sevgiyle Kal...

    YanıtlaSil
  3. Erkan Şen19 Ağustos 2009 10:48

    "Ateş Böceği" olan sensin ve zifiri karanlıkta bile yolunu bulacağından eminim.

    Umudun hiç eksik olmasın.

    Teşekkürler.

    YanıtlaSil
  4. Erkan Şen19 Ağustos 2009 10:50

    Başak,

    Teşekkür ederim yorumun için.

    ...ayrıca doğru tesbitin içinde seni kutlarım; öyle ki o mısralar gerçekten senin sayfalarının bende uyandırdığı duguları yansıtıyor.

    Sevgiler.

    YanıtlaSil
  5. Aşk ve Zehir19 Ağustos 2009 11:08

    Hayat kara bir tuval doğru ve kendi yarattığımız renklerle, renk vermeye çalışıyoruz.

    AŞKın rengini arıyoruz KIRMIZI, saflığı görüyoruz bazen BEYAZ ve değişimler geçiyoruz MOR..

    Herkesin tonu ayrı,
    Herksin tuvali farklı..

    YanıtlaSil
  6. Erkan Şen19 Ağustos 2009 16:32

    Tıpkı senin kendin için sectiğin resimde olduğu gibi...

    YanıtlaSil
  7. öykü19 Ağustos 2009 17:10

    Renklerın dılı olmus şiirın ve gercekten guzel olmus
    kutluyorum Erkan.

    YanıtlaSil
  8. Erkan Şen19 Ağustos 2009 21:37

    Tesekkurler Oyku insani. Umarim beyaz tuvallerde gokkusagi renginde mutlu hayatlar yasariz.

    Sevgiler.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Fikriniz varsa buradan buyurun...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nebula Bilişim 20 yaşında!

Bir misyon bir okul 20 yaşına ulaştı. Nebula Bilişim bugün itibariyle 20. Yılında… Bir masanın etrafında toplanmış dört kişi kafa kafaya ne yapacağımızı konuştuğumuz günleri dün gibi hatırlıyorum. Marka adı, logo-fatura-irsaliye-kartvizit tasarımları, muhasebe işlemleri, ofisin bulunması-dekorasyonu, kuruluş için gerekli resmi hazırlıklar. Neredeyse tüm işlemleri kendimiz yaptık. Elbette bazı arkadaşlarımızın desteklerini de hiç bir zaman unutmayacağız. Nebula’nın ilk kurulduğu günlerde maliyetlerimiz artmasın diye evimdeki masa üstü bilgisayar ve ekranlarımı ofise taşıyışım ve aylarca onları kullandığımız hala hatırımda. Mesela faks cihazına bütçe ayırmamak için yaptıklarımız bugünkü nesle çok komik gelirdi. Muhasebe yazılımı olarak kullandığımız çözümü adam etmek için az çaba sarf etmedik. Mutfak gereçlerimizi temiz tutmak için yaptıklarımızı kime anlatsam inanmaz! Aşağıdaki fotoğraflar çalışma ortamımızın ilk fotoğrafları olabilir. Yok merak etmeyin, bunları o eski günler ede...
1 yorum
Yazının devamı »

Yardım Faaliyetleri ve Organizasyonu Hakkında

17 Ağustos 1999 depreminde sahada bizzat bulunmuştum. Yardım malzemesi yüklü kamyonlarla saha gitmiş. Elimizden gelen çabayı sergilemiştik. O gün kendi başına yapılan organizasyonların eğer çok boyutlu ve iyi planlanmamışsa başarıya ulaşmayacağını anlamıştım. Bugün geldimiz noktada 99 ile kıyaslanamayacak kadar çok yol kat etmiş durumdayız. Afet sonrası hazılıklar ve koordinasyon geçmiş ile kıyaslanamayacak kadar ileri seviyede. Yeterli mi? Değil! Daha iyi mümkün mü? Her zaman! Ancak bir konunun çok net altını çizmemiz gerekiyor. Sivil toplum kuruluşları ve yardım dernekleri bu tarz felaket anlarının vazgeçilmez kuruluşlarıdır. Onlar olmasa şu an şikayet edecek bir şeyimiz dahi olamazdı. Birkaç yıl önce (2011) bazı yardım kuruluşlarının (Deniz Feneri, Lösev ve Mehmetçik Vakfı) kurban bağışı organizasyonundaki usülsüzlükler ortaya çıkmıştı. Bu kuruluşların simsarlar ve aracılar tarafından kandırıldığı ve aslında ilgili vecibelerin ya hiç ya da eksik yerine getirildiği ortaya çıkmıştı. A...
Yorum Gönder
Yazının devamı »

Yobaz (Yalan İki)

Evden çıktım ve her zamanki gibi, çocukluğumda öğretildiğim şeyi tekrarladım; önce sağıma sonra soluma baktım. Bu kez her zamankinden uzun… Evin basamaklarında durduğumda sağ tarafta, kendimi bildim bileli orada olan ve görüşümü engelleyip, her daim beni rahatsız eden duvarın yerinde olmadığını fark ettim. “Görüşüme duvar örmüştü eski sahipleri ama keşke onlar geri gelse de duvarlarını ben örsem” dedim. Önceki sene sol yanımızdaki çökmek üzere olan evin girişini çevirdikleri demir bariyerleri de kaldırmışlardı. O bariyerler benimle birlikte sanki tüm semti çevreliyorlardı. Sokak kapısından her çıkışımda, tam da açık havaya çıkarken, başıma geçirilmiş ve görüşümü kısıtlayan at gözlükleri gibi görürdüm o engelleri. Sanki önce sağıma ve sonra soluma bakıp ilk anda sokağımı göremediğimde kendimi hazır hissetmezdim çıkıp dolaşmaya. Bugün bu nedenle biraz daha uzun bir süre, önce sağımda olmadığına şükrettiğim duvarı aşarak baktım ve selam verdim o tarafa doğru. Sokak uzunca bir zamandır old...
Yorum Gönder
Yazının devamı »