Göçebe

"Ruhunuz aslında sandığınız kadar masum değilse, hatta bir istilacıysa, ne yapardınız?" Bu soru bir özet olmakdan çok içine çekip daha fazla sorular oluşturacak bir giriş. Uzunca bir süredir adetim olduğunun aksine ikiden fazla kitabı aynı anda okumaya çalışıyorum. Ama sanırım en çok Göçebe (Stephenie Meyer - Epsilon Yayınları) beni kendine çekti ki ilk olarak o bitti.

Bitti ve bitirdikten sonra etrafımdaki herkese tavsiye ettiğim bir kitap haline geldi. Aslında bir seri ile tutulmuş yazarların birçoğunda sonradan ilk seri kitaplarda olduğu kadar başarılı olamama gibi bir durum söz konusudur. Ancak Göçebe benim açımdan bu kanıyı yıkan kitaplardan biriydi.

İstenmediğiniz bir bedenin için sıkışmış bir ruh olduğunuzu düşünün. Hem de bu bedeni seçebilme şansınız varken. Şimdi ki halinizde kafanızın içinde ikinci bir ses olduğunu hayal edin ya da vücudunuzu istemsiz olarak bir başka benlikle paylaştığınızı. Evet, tam bir şizofren gibi; size istemediğiniz şeyler söyleten, kimi zaman hareketlerinizi yöneten, kimi zamansa sizin onu arayıp durduğunuz ikinci bir kişilik. Önceleri bir sürü zorluk yaşıyor olmanıza rağmen bir süre sonra bu ikinci benliği kabul ettiğinizi, hatta artık ondan hoşlanmaya ve çoğu zaman onun yardımına muhtaç olduğunuzu düşünün. Bunun üstüne aynı vücutta hayat bulan iki farklı benliğin aynı kişiyi sevdiğini de ekleyin.

Yukarıda söylediklerimden sonra psikolojik içerikli bir roman gibi gelebilir. Ancak Göçebe, bilim kurguya ve mistisizme daha yakın bir kitap. Dünya ruhlar tarafından istila edilmiş durumda ve bu ruhlar insan bedenlerini araç olarak kullanıyorlar. Düşünsenize ruhunuz aslında bedeninizdeki bir istilacı kurtulunması, defedilmesi gereken ve sizin bu konuda yapabileceğiniz hiçbir şey yok…

Göçebe, gerçekten çok ilginç ve sürükleyici bir kitap; ilerleyişi, konusu, kurgusu, karakterleri v.b. ile. Açıkçası Alacakaranlık serisinden sonra bununda filmini görürsem çok şaşırmam.